بنا بر هر شرایطی احتمال دارد اجرای یک مقطع بتنی، در نیمه کار رها شود و ادامه بتن ریزی برای تکمیل ساخت سازه در مدت زمان دیگری پس از گیرش نهایی بتن انجام گیرد . این شرایط باعث ایجاد ضعف بتن از نظر مقاومتی و نفوذپذیری در محل قطع بتن ریزی خواهد شد که بدلیل عدم چسبندگی مناسب بین بتن جدید و قدیم صورت می گیرد . به به همین دلیل چسب بتن استحکامی گزینه مناسبی است که علاوه بر چسباندن بتن قدیم به بتن جدید ، در کارهای تعمیراتی نیز جهت چسبیدن بهتر ملات تعمیراتی به سطح قدیمی کاربرد دارد .علاوه بر آن با ترکیب با بتن تازه موجب چسبندگی بیشتر ذرات و بهبود خواص آن خواهد می شود. چسب بتن استحکامی ، پلیمری است که از رزین های مصنوعی هموپلیمر فرموله و تولید شده و به آسانی با آب و سیمان بتن ، واکنش نشان می دهد و باعث ایجاد افزایش مقاومت کششی ، خمشی و همچنین دوام بتن می شود. البته مهمترین خاصیت این محصول افزایش چسبنـدگی است و به واسطه افزایش قدرت چسبندگی ذرات مخلوط بتنی ، افزایش تراکم و در نتیجه کاهش نفوذپذیری را به دنبال خواهد داشت.

چگونه یک چسب بتن استحکامی با کیفیت را تشخیص بدهیم .

چسب بتن می بایست از رزین های هموپلیمر و یا کوپلیمر پایه آب و یا ترکیبی از این دو فرموله و تولید شده باشد. چسب بتن استحکامی درون ظرف بسته بندی شده نباید بیش از یک بند انگشت آب انداختگی داشته باشد ، چنانچه سطح آب انداختگی چسب بتن استحکامی بیشتر از یک بند انگشت باشد ، اصطلاحا گفته می شود که چسب بتن استحکامی دو فاز شده است . البته از عوامل دیگر آب انداختگی بیش از حد چسب بتن درون ظرف بسته بندی شده ، پس از مدتی قرارگیری بصورت ساکن ، می توان درصد بالای آب در فرمولاسیون و عدم استفاده از غلظت دهنده ها و نگهدارنده ها در فرمول چسب بتن استحکامی را مزیت بر علت دانست . دقت نمایید که تولید کننده نباید در فرمولاسیون تولید چسب بتن استحکامی از پودرهای معدنی مانند کربنات و تالک و ... جهت افزایش غلظت استفاده نماید . برای کنترل این مورد می توان با لمس چسب بتن بین دو انگشت به وجود یا عدم وجود پودرهای معدنی در فرمولاسیون چسب بتن ، پی برد . چنانچه میان دو انگشت زبری و تخلخل و حالتی مانند زبری سنگدانه ها احساس شود ، احتمالا در فرمولاسیون تولید چسب بتن از پودرهای معدنی برای غلظت دهی استفاده شده و در حقیقت کارایی در بتن نخواهند داشت.